9 lat temu zupełnie spontanicznie założyłam konto w mediach społecznościowych i nazwałam je „Polonistka się znalazła”.
Skąd ta nazwa?
Kiedyś usłyszałam te słowa w stosunku do siebie i pomyślałam, że właściwie pasują idealnie. Trochę z przymrużeniem oka, przewrotnie, ale zdecydowanie po mojemu.
Na początku nie było żadnego planu. Nie publikowałam regularnie, nie zastanawiałam się nad zasięgami, statystykami ani tym, „co się kliknie”. To miejsce było raczej moim małym nauczycielskim pamiętnikiem. Przestrzenią, w której raz na jakiś czas mogłam coś napisać, pokazać pomysł, podzielić się tym, co dzieje się w mojej klasie. Nie przypuszczałam wtedy, dokąd mnie to zaprowadzi.
Przez te 9 lat zmieniło się naprawdę wiele. Pojawiło się wiele postów, pomysłów, materiałów, projektów, współprac, spotkań i znajomości, które z internetowych przeniosły się do prawdziwego życia❤️ Ale najważniejsze jest to, że po drugiej stronie jesteście Wy.
Dziękuję każdej osobie, która kiedykolwiek przeczytała mój post, zostawiła komentarz, reakcję albo wiadomość. Każdej, która wykorzystała mój pomysł na swojej lekcji, wzięła udział w moim projekcie albo poleciła moje miejsce komuś innemu. Dziękuję tym, którzy są tutaj od lat, i tym, którzy trafili do mnie dopiero wczoraj ❤️ Bez Was „Polonistka się znalazła” byłaby nadal tylko internetowym pamiętnikiem pewnej polonistki z małego miasteczka na południu Polski. A stała się społecznością, która dała mi mnóstwo doświadczeń, odwagi do realizowania kolejnych pomysłów i przede wszystkim cudownych ludzi.
9 lat temu kliknęłam „utwórz konto”, zupełnie nie wiedząc, co z tego wyniknie. Dziś mogę powiedzieć: dobrze, że ta polonistka się znalazła 😉❤️I dobrze, że znalazła właśnie Was.
Dziękuję, że jesteście 🥹
